زاذان گفت : شنيدم على ( ع ) مىگفت : اگر براى من پشتى گذاشته مىشد و من بر آن مىنشستم ، ميان اهل تورات با توراتشان و ميان اهل انجيل با انجيلشان و ميان اهل زبور با زبورشان و ميان اهل فرقان با فرقانشان حكم مىكردم با حكمى كه شكوفا مىشود و به سوى خدا بالا مىرود ، سوگند به خدا آيه‌اى در شب يا روز در دره و كوه و بيابان و دريا نازل نشده مگر اينكه دانستم كه در چه ساعتى و دربارهء چه كسى نازل شده است و هيچ كس از قريش وجود ندارد مگر اينكه آيه‌اى دربارهء او نازل شده كه او را به سوى بهشت يا جهنم سوق مىدهد . گوينده‌اى گفت : دربارهء تو چه چيزى نازل شده است يا امير المؤمنين ؟ گفت : « افمن كان على بينة من ربه و يتلوه شاهد منه » پس محمد ( ص ) بر بينه‌اى از پروردگارش بود و شاهد من هستم كه پشت سر او مىرفتم . 385 - 386 - همين مضمون با دو سند ديگر نيز نقل شده است . 387 - مضمون روايت شماره 381 با سند ديگرى از ابن عباس نقل شده است . 64 و نيز در اين سوره نازل شده است : وَ إِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ و همانا ما سهم آنان را بدون كاستى به تمامى مىدهيم . ( سوره هود آيه 109 ) 388 - عن ابن عبّاس في قوله تعالى : ( و إنّا لموفّوهم نصيبهم غير منقوص ) يعني بني هاشم نوّفيهم ملكهم الذي أوجب اللّه لهم غير منقوص ، قال ابن عباس : و هو ستون مائة و سنة . ابن عباس دربارهء سخن خداوند : « و انا لموفّوهم نصيبهم غير منقوص » گفت : يعنى بنى هاشم ، كه خدا سلطنتى را كه بر آنان مقرر كرده بى كاستى مىدهد . ابن عباس گفت :